Aishwarya Rajendra Borgavi

O bruxismo uma atividade parafuncional comum que envolve o cerrar ou ranger involunt rio dos dentes, que pode ocorrer durante o sono (bruxismo do sono) ou durante a vig lia (bruxismo da vig lia), e que afecta indiv duos de todos os grupos et rios. A doen a tem uma etiologia multifatorial que engloba stress psicol gico, desequil brios neuroqu micos, perturba es do sono, predisposi o gen tica e, em menor grau, factores morfol gicos ou oclusais. Historicamente, pensava-se que era causado principalmente pela m oclus o dent ria, mas a investiga o contempor nea enfatiza o papel dominante dos mecanismos do sistema nervoso central e dos factores de stress psicossocial. O bruxismo do sono agora classificado como uma perturba o dos movimentos relacionada com o sono, associada a microdespertares e a uma atividade simp tica elevada, envolvendo frequentemente uma atividade muscular mastigat ria r tmica durante o sono ligeiro n o REM. O bruxismo acordado, por outro lado, est mais relacionado com respostas conscientes ou subconscientes ao stress e h bitos comportamentais. Os estudos que utilizam a eletromiografia e a polissonografia t m sido cruciais para o avan o da compreens o da fisiopatologia do bruxismo, enquanto as ferramentas de imagem e neurofisiol gicas revelam o envolvimento de neurotransmissores como a dopamina e a serotonina.

Bruksizm jest powszechną czynnością parafunkcjonalną polegającą na mimowolnym zaciskaniu lub zgrzytaniu zębami, kt ra może występowac podczas snu (bruksizm senny) lub podczas czuwania (bruksizm jawny) i dotyka osoby we wszystkich grupach wiekowych. Schorzenie to ma wieloczynnikową etiologię obejmującą stres psychologiczny, brak r wnowagi neurochemicznej, zaburzenia snu, predyspozycje genetyczne oraz, w mniejszym stopniu, czynniki morfologiczne lub okluzyjne. Historycznie uważano, że jest on spowodowany gl wnie wadami zgryzu, ale wsp lczesne badania podkreślają dominującą rolę mechanizm w ośrodkowego ukladu nerwowego i stresor w psychospolecznych. Bruksizm senny jest obecnie klasyfikowany jako zaburzenie ruchowe związane ze snem, powiązane z mikrourazami i zwiększoną aktywnością wsp lczulną, często obejmujące rytmiczną aktywnośc mięśni żucia podczas lekkiego snu non-REM. Z drugiej strony bruksizm po przebudzeniu jest ściślej związany ze świadomymi lub podświadomymi reakcjami na stres i nawykami behawioralnymi. Badania wykorzystujące elektromiografię i polisomnografię mialy kluczowe znaczenie dla lepszego zrozumienia patofizjologii bruksizmu, podczas gdy obrazowanie i narzędzia neurofizjologiczne ujawniają zaangażowanie neuroprzekaźnik w, takich jak dopamina i serotonina.

Il bruxismo un'attivit parafunzionale comune che comporta il serramento o il digrignamento involontario dei denti, che pu verificarsi durante il sonno (bruxismo nel sonno) o durante la veglia (bruxismo da svegli) e colpisce individui di tutte le fasce d'et . La condizione ha un'eziologia multifattoriale che comprende stress psicologico, squilibri neurochimici, disturbi del sonno, predisposizione genetica e, in misura minore, fattori morfologici o occlusali. Storicamente, si pensava che fosse causato principalmente dalla malocclusione dentale, ma la ricerca contemporanea sottolinea il ruolo dominante dei meccanismi del sistema nervoso centrale e dei fattori di stress psicosociale. Il bruxismo notturno ora classificato come un disturbo del movimento correlato al sonno, legato a micro-arousal e a un'intensa attivit simpatica, che spesso coinvolge l'attivit ritmica dei muscoli masticatori durante il sonno leggero non-REM. Il bruxismo da svegli, invece, pi strettamente legato alle risposte allo stress consce o subconsce e alle abitudini comportamentali. Gli studi che utilizzano l'elettromiografia e la polisonnografia sono stati fondamentali per far progredire la comprensione della fisiopatologia del bruxismo, mentre gli strumenti di imaging e neurofisiologici rivelano il coinvolgimento di neurotrasmettitori come la dopamina e la serotonina.

Le bruxisme est une activit parafonctionnelle courante impliquant le serrement ou le grincement involontaire des dents, qui peut se produire pendant le sommeil (bruxisme du sommeil) ou l' tat de veille (bruxisme l' tat de veille), et qui affecte les individus de toutes les tranches d' ge. L' tiologie de cette affection est multifactorielle et englobe le stress psychologique, les d s quilibres neurochimiques, les troubles du sommeil, les pr dispositions g n tiques et, dans une moindre mesure, les facteurs morphologiques ou occlusaux. Historiquement, on pensait que le bruxisme tait principalement caus par une malocclusion dentaire, mais la recherche contemporaine souligne le r le dominant des m canismes du syst me nerveux central et des facteurs de stress psychosociaux. Le bruxisme du sommeil est d sormais class comme un trouble du mouvement li au sommeil et li des micro- veils et une activit sympathique accrue, impliquant souvent une activit rythmique des muscles masticateurs pendant le sommeil l ger non paradoxal. Le bruxisme veill , quant lui, est plus troitement li des r actions de stress conscientes ou subconscientes et des habitudes comportementales. Les tudes utilisant l' lectromyographie et la polysomnographie ont jou un r le crucial dans la compr hension de la physiopathologie du bruxisme, tandis que les outils d'imagerie et de neurophysiologie r v lent l'implication de neurotransmetteurs tels que la dopamine et la s rotonine.

Bruxismus ist eine h ufige parafunktionelle Aktivit t, bei der die Z hne unwillk rlich zusammengepresst oder geknirscht werden, was sowohl im Schlaf (Schlafbruxismus) als auch im Wachzustand (Wachbruxismus) auftreten kann. Der Zustand hat eine multifaktorielle tiologie, die psychologischen Stress, neurochemische Ungleichgewichte, Schlafst rungen, genetische Veranlagung und in geringerem Ma e auch morphologische oder okklusale Faktoren umfasst. Fr her ging man davon aus, dass er haupts chlich durch Zahnfehlstellungen verursacht wird, doch die heutige Forschung betont die dominierende Rolle von Mechanismen des zentralen Nervensystems und psychosozialen Stressfaktoren. Bruxismus im Schlaf wird heute als schlafbezogene Bewegungsst rung eingestuft, die mit Mikroarousalen und erh hter Sympathikusaktivit t zusammenh ngt und h ufig mit rhythmischer Kaumuskelaktivit t w hrend des leichten Non-REM-Schlafs einhergeht. Bruxismus im Wachzustand hingegen steht in engerem Zusammenhang mit bewussten oder unbewussten Stressreaktionen und Verhaltensgewohnheiten. Studien mit Elektromyographie und Polysomnographie haben entscheidend zum Verst ndnis der Pathophysiologie des Bruxismus beigetragen, w hrend bildgebende und neurophysiologische Verfahren die Beteiligung von Neurotransmittern wie Dopamin und Serotonin aufzeigen.