Morgunmyrkri var runni upp dag, og s lin kom upp fyrsta desember ri Drottins vors 129, en var samt huli af mj lkurhv tum oku sem reis upp r sj num og a var kalt. Kasius, fjall me allagi mikilli h , stendur tungu lands sem sprengir fr str ndinni milli su urhluta Palest nu og Egyptalands. a er skola nor ri me sj num sem ennan dag glitrar ekki eins og vaninn er h lfgagns rri ultramar nu; Fjarl gara d pi ess bylgjast h gt upp bl sv rtum ldum, me an r sem eru n r str ndinni eru af allt rum litbrig um og hitta systur s nar sem liggja n r sj ndeildarhringnum daufum gr ngr um, egar ryk ttar sl ttur ganga dekkri hraunbe . Nor austanvindurinn, sem haf i risi egar s lin h kka i, bl s n af meiri kr ftum, kransar af hv tri fro u rei u ldurnar, a eir sl u ekki villt og stormandi fjallf tinum, heldur r llu u ungt a str ndinni hn fa ir hryggir, endalaust langir, eins og eir v ru af br nu bl i. Enn sk ra bjarta inn skvettist upp egar m varnir d f u kr kjum s num vatni egar eir svifu fyrir ofan a , hinga og anga , eir arlausir og heyrandi hr ir litlir gr tur, eins og eir v ru kn nir af skelfingu. r r menn gengu h gt eftir gangbrautinni sem leiddi fr toppi h arinnar ni ur dalinn, en a var a eins s elsti sem gekk fyrir hinum tveimur, sem veitti himni, sj , m vum nokkurn gaum og hrj strugt sl ttan sem l gul vi f tur hans. Hann h tti og um lei og hann ger i a fylgdu hinir hans ford mi. Landslagi fyrir ne an hann virtist hno a augnar hans og a r ttl tti van knunina sem hann hristi h fu i varlega, sem var nokku s kkt skeggi . Mj r ey im rk teyg i sig vestur undan honum svo langt sem auga n i og deildi tveimur stigum vatns. Me fram essum n tt rulega skafli var hj lh si a l a og teygjuf tur lfaldanna f llu hlj laust veginum sem eir gengu . Lei toginn, vafinn hv tan m ttul sinn, virtist sofandi og lfaldab lstj rarnir a l ta sig dreyma; dauflitu ernirnir vi vegkantinn hr r u ekki vi n lgun eirra. H gra megin vi sl ttu str ndina sem lei in liggur fr S rlandi til Egyptalands l myrkur sj rinn, akinn gr um sk jum; til vinstri l ey im rkin, undarlegur og dularfullur eiginleiki landslaginu, sem auga gat ekki s endann , hvorki til austurs n vesturs, og sem leit h r t eins og snj ekja, ar eins og standandi vatn, og aftur eins og ykka ykk.