Liv Marie Austrem

Boka omhandler livet på kysten sett med kvinneøyne fra århundreskiftet og frem til etter krigen. Den består av redigert materiale fra livsløpsintervju med 75 eldre kvinner bosatt i Lofoten, gruppert etter tema som kjærlighet og ekteskap til konkrete beskrivelser av arbeidsoppgaver.

Jenta som fortel i denne boka, har ein tvillingbror. Han er altfor snill, synest ho. Han får alltid ros, medan ho får skjenn. Han sølar ikkje, bråkar ikkje, er alltid pen og rein. Det er ikkje artig å ha ein tvillingbror. Men det er artig å stå på ski i den bratte bakken bak huset!

Rikke har reist frå det harde livet i Lofoten til Kristiania og vidare til Alaska. Året er 1910 og ho er på jakt etter mannen ho elskar og som er far til barnet ho har i magen. Boka er ei forteljing om jakta på kjærleiken, om å stå aleine, om å våge, om å finne ein plass i livet og om å vere i stand til å elske. Romanen er ei frittståande oppfølging av: Gyda.

Denne boka handlar om eit syskenpar, der guten har mist synet etter ein mislykka operasjon. Når dei to er ute i skogen, må veslesyster vere auge for broren. Ein dag dei leikar ute i Hemmeleghola, blir veslesyster borte, og ein leiteaksjon blir sett i gang. Brorens andre sansar blir sette på prøve.

Boka byggjer på intervju med ei rekkje pasientar, pårørande og fagfolk. Tanken er at ein kan lære av kvarandre. Brukarperspektivet er ein ressurs og ei kunnskapskjelde som er lite nytta i psykisk helsevern. Sentrale tema er tillitsskaping, heilskapstenking, ettervern, tryggleik, medisinering og bruk av tvang. Ved å samanhalde erfaringar og refleksjonar både frå pasientar, pårørande og fagfolk blir desse tema utdjupa frå ulike synsvinklar. På denne måten kan røynslene komme fagfolk, pasientar og pårørande til nytte.